Nasz Kościół, nr 883 (29.03.2026r)
- Utworzono: poniedziałek, 30, marzec 2026 09:53
ROZWAŻANIA NAD SŁOWEM BOŻYM
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
Gdy się przybliżyli do Jerozolimy i przyszli do Betfage na Górze Oliwnej, wtedy Jezus posłał swoich uczniów i rzekł im: „Idźcie do wsi, która jest przed wami, a zaraz znajdziecie oślicę uwiązaną i źrebię z nią. Odwiążcie je i przyprowadźcie do Mnie. A gdyby wam kto co mówił, powiecie: Pan ich potrzebuje, a zaraz je puści”. Stało się to, żeby się spełniło słowo proroka: Powiedzcie Córze Syjońskiej: Oto Król twój przychodzi do ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy. Uczniowie poszli i uczynili, jak im Jezus polecił. Przyprowadzili oślicę i źrebię i położyli na nie swe płaszcze, a On usiadł na nich. A ogromny tłum słał swe płaszcze na drodze, inni obcinali gałązki z drzew i ścielili na drodze. A tłumy, które Go poprzedzały i które szły za Nim, wołały głośno: „Hosanna Synowi Dawida. Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie. Hosanna na wysokościach”. Gdy wjechał do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto, i pytano: „Kto to jest?” A tłumy odpowiadały: „To jest prorok Jezus z Nazaretu w Galilei”.
Niedziela Palmowa, uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy. Hosanna Synowi Dawida, Synu Dawida zbaw nas. Razem z mieszkańcami Jerozolimy, razem z hebrajskimi chłopcami witamy Jezusa, który wkracza do Jerozolimy jako nowy Dawid, jako Syn Dawida. Realizują się proroctwa. Królestwo Boże nadchodzi. Do Jerozolimy wkracza król, ale także wkracza prorok, wkracza ten, który zaprasza nas do przeżycia Paschy razem z Nim. Wczytując się w opis męki, będzie słowo Jezusa: „Czas mój jest bliski, u ciebie urządzam Paschę z moimi uczniami”. Zrozumieć to „u ciebie”, w twoim, w moim sercu, w twoim, w moim domu. Pan pragnie przeżyć Paschę ze swymi uczniami i dlatego pragniemy ruszyć za Nim drogą, także drogą krzyża.
ks. Wenancjusz Zmuda
EWANGELIA W WIRTUALNEJ RZECZYWISTOŚCI
Serdecznie zapraszamy do naszego kościoła pw. św. Katarzyny w Będzinie-Grodźcu w sobotę 18 kwietnia 2026r. w godzinach od 900-1700 na pokaz pt. „Uzdrowienie niewidomego VR” w ramach „Ewangelii w wirtualnej rzeczywistości” przygotowanej przez ojców Franciszkanów z Franciszkańskiego Duszpasterstwa Młodzieży i Powołań z Góry Świętej Anny, we współpracy z Fundacją „Miejsce Słowa” z Poznania.
Czas jednego pokazu to 30 minut. Na każdy pokaz może się zapisać maksymalnie 10 osób. Minimalny wiek uczestników to 13 lat. Zapisy prowadzone będą w zakrystii kościoła lub pod nr telefonu 607926567.
Specjalna technologia nagrywania umożliwia oglądanie obrazu w 360 stopniach. Daje to wrażenie
Zakładając dedykowane okulary VR, odbiorca jest w stanie poczuć się, jakby uczestniczył w wydarzeniach sprzed dwóch tysięcy lat.
Nie ma opłat za wstęp. Natomiast uczestnicy mają możliwość złożenia dowolnej ofiary na produkcję kolejnego filmu na podstawie Ewangelii.
Misją Fundacji „Miejsce Słowa” jest głoszenie Ewangelii z użyciem najnowszych technologii.
Wspólnota parafialna
Katolicka Szkoła Podstawowa
z Oddziałem Przedszkolnym Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich
oraz Katolickie Liceum Ogólnokształcące im. św Brata Alberta SPSK w Dąbrowie Górniczej
ogłaszają rozpoczęcie naboru do swoich szkół na rok szkolny 2026/2027.
Szkoła istnieje na edukacyjnej mapie Dąbrowy Górniczej od 35 lat. Zapraszamy w progi swoich szkół dzieci i młodzież, którzy szukają małej, przyjaznej szkoły, gdzie dobre relacje międzyludzkie i promowane wartości przekładają się na wyniki w nauce i dobre funkcjonowanie ucznia w szkole.
W naszych szkołach kształcimy w sposób indywidualny, w małych zespołach klasowych, oferujemy uczniom wiele zajęć dodatkowych, dodatkowe godziny matematyki i języków obcych (drugiego języka obcego uczymy już od pierwszej klasy szkoły podstawowej); W liceum dajemy młodym ludziom możliwość doboru przedmiotów na poziomie rozszerzonym według własnych zainteresowań i możliwości. Więcej informacji znajdziecie Państwo na stronach internetowych oraz profilach społecznościowych szkół.
Zapraszamy również do indywidualnego kontaktu z dyrekcją szkoły, umówienia się na spotkanie podczas którego odpowiemy na Państwa pytania i postaramy się rozwiać wszelkie wątpliwości.
Dyrekcja Katolickich Szkół Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich w Dąbrowie Górniczej.
MAŁŻEŃSKA PRZYSIĘGA
„Pewna młoda kobieta przy ołtarzu przysięga ukochanemu, że go nigdy nie zostawi..., że zachowała dla niego czystość..., że to dziecko, które ma pod sercem jest jego... Okazało się wkrótce, że ten pan był tylko ojczymem dziecka, że czystość tej pani była fikcją, że zostawiła go, gdy dostała od niego willę i samochód z pieniędzmi, dodając, że tak naprawdę jest ateistką. Takich przykładów było niestety więcej. Zapytajmy się: jak to więc jest z tą religijnością, wraz z seksualnością człowieka?...
W odpowiedzi możemy zaznaczyć, że to pytanie porusza bolesny, ale bardzo aktualny temat. Na skrzyżowaniu religii, seksualności, uczciwości i manipulacji znajduje się wiele konfliktów, nieporozumień i społecznych tabu. Religijność i seksualność to dwa istotne elementy ludzkiej tożsamości. Religia nadaje sens, tworzy system wartości, daje przynależność. Seksualność z kolei to biologiczny, emocjonalny i psychologiczny aspekt życia, związany z kontaktem z własnym ciałem, bliskością i miłością – a także pożądaniem. Seksualność to nie tylko seks. To potrzeba miłości, uznania, kontaktu cielesnego, własnej tożsamości i komfortu psychicznego. Gdy wielu osobom może się wydawać, że religia tworzy klimat represji, pojawiają się problemy – zaburzenia seksualne, nerwice, depresje i brak szacunku do samego siebie. W przypadku kobiety, którą opisaliśmy jako przykład w naszej sytuacji, mamy do czynienia z przykładem instrumentalnego używania religii do osiągnięcia celów materialnych. Fałszywe przysięgi przy ołtarzu, udawana czystość i nieszczerość wobec partnera to objawy niewiarygodnych intencji, które jednak nie są rzadkością. W takich przypadkach nie religia jest winna – tylko wypaczony sposób jej wykorzystywania. Dla wielu współczesnych ludzi „czystość” przestała być wartością duchową, a stała się narzędziem społecznej kontroli. Tymczasem prawdziwa seksualność to nie „bycie czystym” w oczach społeczeństwa – ale dojrzałe budowanie relacji opartych na zaufaniu, komunikacji i wzajemnym szacunku. Kobieta, która deklaruje miłość, czystość i duchowość, a potem okazuje się niewierna, interesowna i bez przekonań religijnych, często sama jest osobą z głębokimi potrzebami emocjonalnymi, które są niespełnione. Brak spójności między deklaracjami, a działaniem świadczy o kryzysie tożsamości, nie tylko moralności.
Takich historii, jak ta opisana przez nas, jest wiele – i niemal zawsze mają jeden wspólny fundament: brak autentycznego dialogu oraz życia w zgodzie z samym sobą. Czy religijność możemy połączyć z seksualnością człowieka? Odpowiedź brzmi: tak, ale tylko jeśli są wyrazem prawdziwego, wewnętrznego przekonania – nie maską założoną dla innych. Seksualność człowieka może współistnieć z religijnością, jeśli obie te sfery są przeżywane świadomie, z szacunkiem dla siebie i innych. Fałsz, manipulacja i udawanie religii to objawy problemu psychologicznego, a nie dowód na to, że religia „przegrywa” z seksualnością. Współczesne podejście do intymności i duchowości wymaga większego zrozumienia, empatii i otwartości – nie oceniania.
Kazimierz Taczanowski
DROGA DO NIEBA
Tylko droga krzyża do nieba prowadzi i niebo przybliża. Niedziela Palmowa, podczas której jesteśmy świadkami, jak ludzie okazują Jezusowi uwielbienie, cześć i chwałę, przywołuje na myśl łacińską sentencję: Sic transit gloria mundi – Tak przemija chwała świata.
Życie Jezusa uświadamia nam, że splendor świata, uwielbienie tłumów są krótkotrwałe i szybko mogą się tragicznie skończyć. Ten sam tłum, który rzucał pod stopy Jezusa palmy i płaszcze, kilka dni później krzyczał z nienawiści: Na krzyż z Nim!
Podobnie jest z fortuną losu. Ludzie mogą cieszyć się sukcesami, bogactwem, sławą czy wysokim stanowiskiem i wystarczy wypadek, choroba, wojna lub inne nieszczęście, by to wszystko błyskawicznie utracić. Doświadczyła tego św. Jadwiga królowa, która radowała się z poczęcia i narodzin córeczki, by wkrótce doświadczyć jej i własnej śmierci. Podobnie niedługo cieszył się swoją fortuną najbogatszy w dziejach Polak, Karol Jaroszyński, którego majątek szacowano na tysiąc ton złota. Niestety rewolucja bolszewicka pozbawiła go całego bogactwa i umierał jako ubogi.
Piękną lekcję życia daje nam św. Paweł Apostoł w Liście do Filipian: Umiem cierpieć biedę, umiem i obfitować. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, obfitować i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. Panie, naucz mnie w Tobie pokładać nadzieję. Amen.
ks. Sylwester Kubik
Sosnowiec, 25 marca 2026 r.
L. dz. 458/2026
D E K R E T
zwołujący II Synod Diecezji Sosnowieckiej
Moi Drodzy – Siostry i Bracia w wierze!
Nawiązując do mojej obietnicy danej 28 grudnia 2024 r., a więc na progu Roku Jubileuszowego oraz do moich późniejszych zachęt pasterskich, otwieram nowy rozdział naszej historii. Mając za sobą pozytywne i pełne nadziei rozeznanie Rady Kapłańskiej z 11 grudnia 2025 r., po zasięgnięciu opinii duchownych oraz wiernych świeckich podczas licznych spotkań i rozmów w parafiach, kierując się wskazaniami Kościoła, zgodnie z przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego (kan. 461 § 1 oraz 462 § 1 KPK)
uroczyście zwołuję
II Synod Diecezji Sosnowieckiej.
Chcemy, by Synod stał się czasem budowania Kościoła jako przyjaznego i bezpiecznego domu, przepełnionego wzajemnym szacunkiem i służbą. Naszym celem jest wspólnota celebrująca obecność Boga, która nie zamyka się w sobie, lecz wychodzi do wszystkich, zwłaszcza do najsłabszych i odrzuconych. Pragniemy stać się Kościołem, który nie tylko naucza, ale przede wszystkim słucha i troszczy się o każdego, także o tych, którzy czują się oddaleni lub zagubieni, a których Pan pragnie na nowo zgromadzić z rozproszenia (por. Ez 36, 24).
Najcenniejszym owocem Synodu ma być trwałe przyjęcie synodalności jako stałego modelu życia naszych wspólnot i parafii. Rozmowa w Duchu Świętym nie może pozostać jedynie metodą pracy, lecz powinna stać się naszą duchową potrzebą i stylem komunikacji we wspólnocie.
Wchodząc w etap przygotowawczy, kładziemy nacisk na tworzenie parafialnych oraz wspólnotowych zespołów synodalnych jako miejsc realnego spotkania. Warsztaty organizowane w dekanatach czy innych gremiach przygotują nas do merytorycznej i duchowej pracy, budując poczucie wspólnej odpowiedzialności i zaangażowania.
Proszę, abyśmy nie bali się rozeznanych zmian, a potem wprowadzania ich w życie i z ufnością przełamywali mentalnościowe ograniczenia oraz duszpasterskie schematy, które nie przynoszą już owocu. Musimy wspólnie pokonać opory i lęki, wierząc, że Synod to nie dodatkowy ciężar, lecz szansa na duchowe, duszpasterskie i misyjne ożywienie.
Zapraszam do dialogu wszystkich kapłanów, którzy noszą w sobie sakramentalne namaszczenie i wynikającą z niego odpowiedzialność za Kościół, również kapłanów emerytów – Wasza wierna służba jest dla nas inspiracją i bezcennym skarbem. Wołam o zaangażowanie świeckich i osób życia konsekrowanego, byśmy wspólnie poczuli się gospodarzami w naszym sosnowieckim Kościele. Czekam na głos tych, którzy poczuli się przez Kościół zapomniani lub skrzywdzeni – Wasze świadectwo jest nam potrzebne do rozeznania, oczyszczenia i nawrócenia. Ofiarę cierpienia i modlitwy naszych chorych i samotnych składam u stóp ołtarza jako najświętszy fundament, na którym Synod może bezpiecznie wzrastać.
Synod podejmie wyzwania, które postawił przed nami zakończony powszechny Synod Biskupów o synodalności (2021–2024). Refleksja obejmie również zagadnienia spraw najważniejszych: życia duchowego, budzenia nowych powołań kapłańskich, formacji uczniów-misjonarzy, braterstwa z ubogimi, uzdrowienia relacji w parafiach i wspólnotach oraz odnowienia parafialnych struktur. Ważną inspiracją do rozmów będą rekomendacje wynikające z raportu Komisji „Wyjaśnienie i Naprawa” spraw wrażliwych Diecezji Sosnowieckiej oraz Komisji „Rozeznania i Rozwoju” Diecezji Sosnowieckiej. Pomogą one naszej wspólnocie patrzeć wstecz z odwagą i z nadzieją szukać dróg przyszłości.
Cennym wkładem w prace Synodu będą miały również wyniki specjalnych badań socjologicznych przygotowanych, przeprowadzonych i opracowanych przez Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego przy współpracy z Uniwersytetem Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W czasie synodalnego rozeznawania drogę wskazywać będzie Duch Święty i rozeznająca wspólnota. Skład Synodu, jego strukturę oraz sposób prowadzenia prac określi regulamin opracowany przez Komisję Przygotowawczą, zgodnie z przepisami prawa kanonicznego oraz wskazaniami Stolicy Apostolskiej.
Rozpoczynamy dzisiaj etap przygotowawczy Synodu. Kolejnym istotnym etapem prac synodalnych będzie uroczysta Sesja inaugurująca II Synod Diecezjalny, którą zapowiadam na 24 kwietnia 2027 r. Poprzedzą ją trzy dni wspólnego słuchania Słowa Bożego i refleksji. Następne synodalne etapy będziemy ogłaszać zgodnie z rytmem, jaki podyktuje nam Duch Święty w procesie wspólnego słuchania.
Naszą drogę zawierzamy opiece Matki Bożej, której Cudowny Wizerunek Jasnogórski pielgrzymuje drogami naszej diecezji oraz wstawiennictwu naszych Patronów: św. Alberta Chmielowskiego i św. Rafała Kalinowskiego. Także niech św. Franciszek z Asyżu, którego rok przeżywamy w Kościele, pomaga nam każdego dnia na nowo odpowiadać na Boże wezwanie do naprawy i uprawy winnicy Pana.
Wszystkich zapraszam do regularnej modlitwy za dzieło II Synodu Diecezji Sosnowieckiej. Wyruszmy razem, pełni pokoju i nadziei, bo Pan jest z nami na drogach naszej sosnowieckiej diecezji.
Z serca błogosławię każdemu, kto zechce podjąć ten trudny, ale piękny wysiłek wspólnego kroczenia ku Chrystusowi.
Sosnowiec, 25 marca 2026 r.
W uroczystość Zwiastowania Pańskiego
oraz w 34. rocznicę powstania Diecezji Sosnowieckiej.
+Artur Ważny
Biskup Sosnowiecki
Ks. Tomasz Smalcerz
Kanclerz
PATRON DNIA
Święty Wilhelm Temperiusz, biskup urodził się prawdopodobnie w Poitiers we Francji w XII w. Był kanonikiem regularnym i opatem w Saint-Hilaire-de-la-Celle. W 1184 r. został jednogłośnie wybrany biskupem Poitiers. Zasłynął szczególnie dzięki swojej niezwykłej cierpliwości. Był prześladowany z powodu występowania w obronie praw i wolności swojej diecezji wobec możnych. Po trzynastu latach wyczerpującej posługi biskupiej, zmarł 29 marca 1197 r. i został pochowany w kościele św. Cypriana.
Wszystkim obchodzącym w najbliższym tygodniu imieniny i rocznice urodzin oraz rocznice zawarcia sakramentu małżeństwa, życzymy szczególnego błogosławieństwa Bożego, opieki Matki Bożej, potrzebnych łask i wstawiennictwa św. Patronów
Życzy Redakcja NK
Redakcja: Ks. Piotr Pilśniak Grzegorz Pieńkowski, Jadwiga i Jerzy Wieczorek
E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
tel. +48 32 267 35 36; + 48 883 159 522
Życzenia, artkuły oraz wiersze można przysyłać pocztą elektroniczną na adres NK.
Redakcja zastrzega sobie prawo wprowadzenia korekty nadesłanych tekstów.
Nr konta parafii: 42 2490 0005 0000 4500 3360 5563
