Nasz Kościół, nr 734 (21.05.2023r)

ROZWAŻANIA NAD SŁOWEM BOŻYM

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza:

Jedenastu uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus zbliżył się do nich i przemówił tymi słowami: "Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata".

 

KOMENTARZ DO EWANGELII

Kilka słów o tym, czym nie jest tajemnica Wniebowstąpienia.

Nie jest tylko samym wzniesieniem się na oczach Apostołów, znakiem oderwania się od ziemi, bo przecież niebo nie jest tylko w górze – jest wszędzie tam, gdzie jest Pan Bóg.

Nie jest historią proroka Eliasza, o którym mówi Pismo Święte, że został przeniesiony do nieba w powozie, zaprzężonym w ogniste konie (opowieść o koniach i powozie – jak dzisiaj tłumaczą – to tylko stylistyka, malowniczy sposób przedstawienia nagłej śmierci proroka).

Tajemnica Wniebowstąpienia Pańskiego wymyka się wszelkiej wyobraźni, która widzi obrazek z Jezusem, podnoszącym się do góry. Wymyka się wszelkim ludzkim obliczeniom, stylistykom i malowniczym opowiadaniom.

To prawda, którą wypowiadamy w Składzie Apostolskim: „Wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego”.

Tajemnica Jezusa, który - będąc Człowiekiem, nie tylko Bogiem – całkowicie ufając Bogu, udźwignął trud istnienia, przeżył ludzką biedę, samotność, śmierć. Zmartwychwstał, pojawił się i nagle przestał się pojawiać, a ostatnie pojawienie się i zniknięcie Jezusa było właśnie Wniebowstąpieniem. Nagle znikł. Został pochłonięty przez morze chwały Bożej.

Święty człowiek, godności ludzkiej. Nie tylko anioł, ale i człowiek jest mieszkańcem nieba.

Godność ludzka, o której mówi Ojciec Święty Jan Paweł II – powołanie człowieka do nieba. Człowiek może przebywać z Bogiem w niebie.

ks. Jan Twardowski

 

TABERNAKULUM, CZY TAWERNA

Przed wielu laty byłem kiedyś w kościele, w którym usłyszałem przepiękną pouczającą religijnie rozmowę. Rozmówcą był starszy już wiekiem ksiądz prałat. Kapłan rozmawiał również ze starszą już wiekiem panią profesor. Z rozmowy wynikało, że pani profesor była nauczycielką łaciny średniowiecznej w ramach uniwersyteckiej mediewistyki. Tematem było słowo Tabernaculum jako miejsce święte, a zarazem cmentarne, związane z pochówkiem Najświętszego Ciała, z okresu jeszcze przed zmartwychwstaniem Jezusa. Natomiast pod koniec epoki Imperium Romanum, a więc w V w. n. e., słowo Tabernaculum stało się tawerną. Powstawać zaczęła łacina, która już nie była klasyczną, tylko zaczątkiem nowożytnych języków europejskich, w tym hiszpańskiego. Tak więc przydrożna tawerna stała się niestety mieszkaniem dla wielu przyjezdnych gości, także wielu takich spod ciemnej gwiazdy. Powstał w rozmowie wątek moralny. Co jest dla mnie jako chrześcijanina bliższe: Tabernaculum, czy zwykła tawerna? Odpowiedzi będzie z pewnością wiele. Każdy będzie patrzeć z innego puntu widzenia. Jedni będą mówić o świętości, inni dodadzą, że nawet do świątyni przychodzili zwykli rabusie, których postępowanie zawsze było karygodne. Pamiętać należy, że jakże często nasze parafialne świątynie świecą pustkami, a wiele dzieci jeśli są w kościele, zachowują się tak, jakby nie widziały Tabernaculum, albo nie znało znaczenia tego miejsca.

Starszy już wiekiem ksiądz prałat prosił Pana Boga, by w wielu mieszkaniach panował chrześcijański porządek, by w miejscach zamieszkania ludzi podobno wierzących nie było jedynie przydrożnej tawerny, czyli jaskini zbójców.

Kazimierz Taczanowski

 

ZAPROSZENIE NA PIERWSZY FESTYN RODZINNY Z OKAZJI DNIA DZIECKA

Za tydzień w niedzielę 28 maja po Mszy św. o godz. 11.00 na placu przed plebanią nasza wspólnota parafialna zaprasza na Pierwszy Festyn Rodzinny z okazji Dnia Dziecka. W programie: prezentacja samochodu policyjnego, loteria fantowa (uczestnicy loterii wezmą udział w losowaniu piłki siatkowej z podpisami siatkarzy reprezentacji Polski), turniej tenisa stołowego, będzie kawiarenka z domowymi wypiekami, grill i swojski chleb ze smalcem, wata cukrowa, lody, pokaz udzielania pierwszej pomocy, malowanie twarzy oraz wiele innych bardzo ciekawych atrakcji, którym będzie towarzyszył nasz zespół muzyczny „ZIARNO”. Zachęcamy wszystkich do znalezienia czasu na wspólne świętowanie. Fanty do loterii fantowej można przynosić do wtorku włącznie do zakrystii lub kancelarii, a ciasta, do których wypieku zachęcamy, proszę przynieść w sobotę po Mszy św. wieczornej na plebanię lub w niedzielę rano do godz. 9.00. Uprzejmie prosimy, aby za tydzień uczestnicy Mszy świętych o godz. 9.30 i 11.00 nie parkowali samochodów na placu przed plebanią. Mamy nadzieję na dobrą słoneczną pogodę (w razie deszczu Festyn się nie odbędzie).

 

ZAMYŚLENIA

I jeszcze napisał Juliusz " Chwasty mi porosną na grobie...Inny was anioł rozmiłuje w sobie" Nie porosną. Na Wawelu chwasty nie rosną.

Za innym aniołem też nie pójdziemy...więc Juliuszu prowadź. Więc Juliuszu przerabiaj nas zjadaczy chleba w aniołów... przerabiaj koniecznie.

Bo czyż może być w życie cos ważniejszego niż zbawienie duszy? Każda chwila, która tak szybko odchodzi, przybliża nas do tej ostatecznej krainy.

Bo piękne są góry, bo piękne są lasy, kwiaty … można by wymieniać piękno stworzone w nieskończoność...ale przecież to stworzone piękno przeminie a nieskończoność trwać będzie.

Grzegorz Pieńkowski

 

ZMARLI

  • Ewa Nocoń

 

SPOTKANIA GRUP PARAFIALNYCH

  • KRĄG BIBLIJNY Środa godz. 18.00
  • ZESPÓŁ „ZIARNO” Piątek godz. 17.30
  • MINISTRANCI Sobota godz. 11.00

 

 

Redakcja: Ks. Piotr Pilśniak Grzegorz Pieńkowski, Jadwiga i Jerzy Wieczorek

E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

tel. +48 32 267 35 36; + 48 883 159 522

Życzenia, artkuły oraz wiersze można przysyłać pocztą elektroniczną na adres NK.

Redakcja zastrzega sobie prawo wprowadzenia korekty nadesłanych tekstów.

Nr konta parafii: 42 2490 0005 0000 4500 3360 5563 

"Nigdy nie jest tak, żeby człowiek, czyniąc dobrze drugiemu, tylko sam był dobroczyńcą. Jest równocześnie obdarowywany, obdarowany tym, co ten drugi przyjmuje z miłością".