Peregrynacja obrazu Matki Bożej Częstochowskiej

Nasz Kościół, nr 866 (30.11.2025r)

ROZWAŻANIA NAD SŁOWEM BOŻYM

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów: ”Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, że przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”.

„Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie” (Mt 24,42).

Na początku adwentu czytamy o potrzebie gotowości i czuwania. „Bądźcie gotowi! Czuwajcie!”, a nie „oczekujcie”.

Czym różni się oczekiwanie od czuwania?

Kiedy czekam na kogoś, nie ruszam się z miejsca, stoję trochę jak „malowana lala”, z założonymi rękoma, przypominając ziewająca Śpiąca Królewną. Miłość trochę ziewająca.

Kiedy czuwam, to jakbym już wychodził na spotkanie. W czuwaniu kryje się królewicz, który przychodzi, by obudzić Śpiącą Królewną.

„Czuwać” znaczy więcej niż „czekać”.

Czuwanie zawiera wyjście naprzeciw i kryje miłość rozbudowana, a nie śpiącą.

Sam Adwent ma trzy znaczenia: pierwsze – jest pamiątką dawnego oczekiwania Żydów Starego Testamentu ma przyjście Mesjasza; drugie – jest czasem oczekiwania na przyjście Jezusa przy końcu świata; trzecie jest czasem przygotowania do świąt Bożego Narodzenia.

Rok kalendarzowy – to rok świecki, rok, który mierzy czas od 1 stycznia do 31 grudnia. W ciągu tego roku obracamy się z Ziemią wokół Słońca.

Rok liturgiczny – to rok Boży, rok, w czasie którego stale obracamy się wokół Pana Jezusa i Jego tajemnic.

ks. Jan Twardowski

 

SANKTUARIUM

Znów tonę

W nicości

Którą noszę w sobie

W pustce niezgłębionej

W pysze nieprzeniknionej

Próbuję wypłynąć

Bezradny jednak

Miotam się i skomlę

Bezradny, bez tchu

Umieram w samym sobie

 

A może to właśnie tam

Nie w górę, lecz w głąb

Nie szarpiąc się, lecz dryfując

Bezwładnie, bez życia

Udać się muszę

Może to tam

Jedno z nicością

Z Ja i nie-Ja

Odkryję

Sanktuarium sumień

 

Może tam

Ciemnym snem otulony

Odpocznę Jak łotr,

który został zbawiony

 

Przemysław Kantorski

 

SPOKÓJ

 Wspomnienia

Pamięć, niepamięć

Historie, opowieści

Zawłaszczył ruch

Zaduma, powaga

Cisza i spokój

Ustąpiły miejsca

Reprodukcjom

Transmisjom

Wydzieranym

Z wnętrza

Szklanych kul

Dane nie giną

Dane konsumują

Naszą śmiertelność

Jak trudno zmarłego

Uczynić przodkiem

Pod naporem

U-wieczniającej

Cyfrowej tyranii

Dla której

I ostatnie tchnienie

Jest surowcem

Wykrojonym z płuc

Złożonych w łonie Ziemi

Przemysław Kantorski

 

PATRON DNIA

Święty Andrzej, Apostoł pochodził z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim. Mieszkał ze świętym Piotrem, swoim starszym bratem i jego teściową w Kafarnaum. Andrzej był rybakiem. Początkowo był uczniem Jana Chrzciciela. Pod jego wpływem poszedł za Chrystusem, gdy Ten przyjmował chrzest w Jordanie. Andrzej nie tylko sam przystąpił do Chrystusa; to on przyprowadził do Niego Piotra. W tradycji usiłowano wybadać ślady jego apostolskiej działalności po Zesłaniu Ducha Świętego. Orygenes (+ 254) wyraża opinię, że św. Andrzej pracował w Scytii, w kraju leżącym pomiędzy Dunajem a Donem. Byłby to zatem Apostoł Słowian, których tu właśnie miały być pierwotne siedziby. Według św. Hieronima (+ 421) św. Andrzej miał także pracować w Poncie, w Kapadocji i w Bitynii, skąd udał się do Achai. Według tradycji został ukrzyżowany głową w dół na krzyżu w kształcie litery X około roku 65.

 

ROZWAŻANIA DO CZYTAŃ

„Idźmy z radością na spotkanie Pana”.

Przed nami niezwykły dar Adwentu. Adwent rozpoczyna się Nieszporami pierwszej niedzieli Adwentu i zakończy się, kiedy będziemy przystępować do Nieszporów Wigilii Bożego Narodzenia.

I to już nas uczy tej postawy niezwykłej. Czuwać, wchodzić w doświadczenie Wigili. Vigilate-czuwajcie, bądźcie gotowi, bo Syn Człowieczy przyjdzie. Przed nami zadanie, jak w ten Adwent przyoblec się w Jezusa Chrystusa?

Przed nami zadanie Adwentu, by być gotowym jak Noe. Wszyscy z niego się śmiali, wręcz szydzili, a on budował Arkę.

Oto Syn Człowieczy przyjdzie, przyjdzie na pewno. Nie wiemy kiedy, ale zaprasza nas, abyśmy mieli w sobie umiejętność czuwania, umiejętność bycia gotowymi na przyjście Pana. Kiedy przyjdzie nie wiem. Wiem jedno, przyjdzie na pewno

Ks. Wenancjusz Zmuda

 

 

Wszystkim obchodzącym w najbliższym tygodniu imieniny i rocznice urodzin oraz rocznice zawarcia sakramentu małżeństwa, życzymy szczególnego błogosławieństwa Bożego, opieki Matki Bożej, potrzebnych łask i wstawiennictwa św. Patronów

Życzy Redakcja NK

 

 

Redakcja: Ks. Piotr Pilśniak Grzegorz Pieńkowski, Jadwiga i Jerzy Wieczorek

E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

tel. +48 32 267 35 36; + 48 883 159 522

Życzenia, artkuły oraz wiersze można przysyłać pocztą elektroniczną na adres NK.

Redakcja zastrzega sobie prawo wprowadzenia korekty nadesłanych tekstów.

Nr konta parafii: 42 2490 0005 0000 4500 3360 5563

"Człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa. Nie może zrozumieć, ani kim jest, ani jaka jest jego prawdziwa godność, ani jakie jest jego powołanie i ostatecznie przeznaczenie"