Peregrynacja obrazu Matki Bożej Częstochowskiej

Nasz Kościół, nr 866 (30.11.2025r)

ROZWAŻANIA NAD SŁOWEM BOŻYM

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów: ”Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, że przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”.

„Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie” (Mt 24,42).

Na początku adwentu czytamy o potrzebie gotowości i czuwania. „Bądźcie gotowi! Czuwajcie!”, a nie „oczekujcie”.

Czym różni się oczekiwanie od czuwania?

Kiedy czekam na kogoś, nie ruszam się z miejsca, stoję trochę jak „malowana lala”, z założonymi rękoma, przypominając ziewająca Śpiąca Królewną. Miłość trochę ziewająca.

Kiedy czuwam, to jakbym już wychodził na spotkanie. W czuwaniu kryje się królewicz, który przychodzi, by obudzić Śpiącą Królewną.

„Czuwać” znaczy więcej niż „czekać”.

Czuwanie zawiera wyjście naprzeciw i kryje miłość rozbudowana, a nie śpiącą.

Sam Adwent ma trzy znaczenia: pierwsze – jest pamiątką dawnego oczekiwania Żydów Starego Testamentu ma przyjście Mesjasza; drugie – jest czasem oczekiwania na przyjście Jezusa przy końcu świata; trzecie jest czasem przygotowania do świąt Bożego Narodzenia.

Rok kalendarzowy – to rok świecki, rok, który mierzy czas od 1 stycznia do 31 grudnia. W ciągu tego roku obracamy się z Ziemią wokół Słońca.

Rok liturgiczny – to rok Boży, rok, w czasie którego stale obracamy się wokół Pana Jezusa i Jego tajemnic.

ks. Jan Twardowski

 

SANKTUARIUM

Znów tonę

W nicości

Którą noszę w sobie

W pustce niezgłębionej

W pysze nieprzeniknionej

Próbuję wypłynąć

Bezradny jednak

Miotam się i skomlę

Bezradny, bez tchu

Umieram w samym sobie

 

A może to właśnie tam

Nie w górę, lecz w głąb

Nie szarpiąc się, lecz dryfując

Bezwładnie, bez życia

Udać się muszę

Może to tam

Jedno z nicością

Z Ja i nie-Ja

Odkryję

Sanktuarium sumień

 

Może tam

Ciemnym snem otulony

Odpocznę Jak łotr,

który został zbawiony

 

Przemysław Kantorski

 

SPOKÓJ

 Wspomnienia

Pamięć, niepamięć

Historie, opowieści

Zawłaszczył ruch

Zaduma, powaga

Cisza i spokój

Ustąpiły miejsca

Reprodukcjom

Transmisjom

Wydzieranym

Z wnętrza

Szklanych kul

Dane nie giną

Dane konsumują

Naszą śmiertelność

Jak trudno zmarłego

Uczynić przodkiem

Pod naporem

U-wieczniającej

Cyfrowej tyranii

Dla której

I ostatnie tchnienie

Jest surowcem

Wykrojonym z płuc

Złożonych w łonie Ziemi

Przemysław Kantorski

 

PATRON DNIA

Święty Andrzej, Apostoł pochodził z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim. Mieszkał ze świętym Piotrem, swoim starszym bratem i jego teściową w Kafarnaum. Andrzej był rybakiem. Początkowo był uczniem Jana Chrzciciela. Pod jego wpływem poszedł za Chrystusem, gdy Ten przyjmował chrzest w Jordanie. Andrzej nie tylko sam przystąpił do Chrystusa; to on przyprowadził do Niego Piotra. W tradycji usiłowano wybadać ślady jego apostolskiej działalności po Zesłaniu Ducha Świętego. Orygenes (+ 254) wyraża opinię, że św. Andrzej pracował w Scytii, w kraju leżącym pomiędzy Dunajem a Donem. Byłby to zatem Apostoł Słowian, których tu właśnie miały być pierwotne siedziby. Według św. Hieronima (+ 421) św. Andrzej miał także pracować w Poncie, w Kapadocji i w Bitynii, skąd udał się do Achai. Według tradycji został ukrzyżowany głową w dół na krzyżu w kształcie litery X około roku 65.

 

ROZWAŻANIA DO CZYTAŃ

„Idźmy z radością na spotkanie Pana”.

Przed nami niezwykły dar Adwentu. Adwent rozpoczyna się Nieszporami pierwszej niedzieli Adwentu i zakończy się, kiedy będziemy przystępować do Nieszporów Wigilii Bożego Narodzenia.

I to już nas uczy tej postawy niezwykłej. Czuwać, wchodzić w doświadczenie Wigili. Vigilate-czuwajcie, bądźcie gotowi, bo Syn Człowieczy przyjdzie. Przed nami zadanie, jak w ten Adwent przyoblec się w Jezusa Chrystusa?

Przed nami zadanie Adwentu, by być gotowym jak Noe. Wszyscy z niego się śmiali, wręcz szydzili, a on budował Arkę.

Oto Syn Człowieczy przyjdzie, przyjdzie na pewno. Nie wiemy kiedy, ale zaprasza nas, abyśmy mieli w sobie umiejętność czuwania, umiejętność bycia gotowymi na przyjście Pana. Kiedy przyjdzie nie wiem. Wiem jedno, przyjdzie na pewno

Ks. Wenancjusz Zmuda

 

 

Wszystkim obchodzącym w najbliższym tygodniu imieniny i rocznice urodzin oraz rocznice zawarcia sakramentu małżeństwa, życzymy szczególnego błogosławieństwa Bożego, opieki Matki Bożej, potrzebnych łask i wstawiennictwa św. Patronów

Życzy Redakcja NK

 

 

Redakcja: Ks. Piotr Pilśniak Grzegorz Pieńkowski, Jadwiga i Jerzy Wieczorek

E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

tel. +48 32 267 35 36; + 48 883 159 522

Życzenia, artkuły oraz wiersze można przysyłać pocztą elektroniczną na adres NK.

Redakcja zastrzega sobie prawo wprowadzenia korekty nadesłanych tekstów.

Nr konta parafii: 42 2490 0005 0000 4500 3360 5563

"Starajmy się tak postępować i tak żyć, by nikomu w naszej Ojczyźnie nie brakło dachu nad głową i chleba na stole, by nikt nie czuł się samotny, pozostawiony bez opieki"