Nasz Kościół, nr 866 (30.11.2025r)
- Utworzono: wtorek, 02, grudzień 2025 09:13
ROZWAŻANIA NAD SŁOWEM BOŻYM
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza
Jezus powiedział do swoich uczniów: ”Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, że przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie”.
„Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie” (Mt 24,42).
Na początku adwentu czytamy o potrzebie gotowości i czuwania. „Bądźcie gotowi! Czuwajcie!”, a nie „oczekujcie”.
Czym różni się oczekiwanie od czuwania?
Kiedy czekam na kogoś, nie ruszam się z miejsca, stoję trochę jak „malowana lala”, z założonymi rękoma, przypominając ziewająca Śpiąca Królewną. Miłość trochę ziewająca.
Kiedy czuwam, to jakbym już wychodził na spotkanie. W czuwaniu kryje się królewicz, który przychodzi, by obudzić Śpiącą Królewną.
„Czuwać” znaczy więcej niż „czekać”.
Czuwanie zawiera wyjście naprzeciw i kryje miłość rozbudowana, a nie śpiącą.
Sam Adwent ma trzy znaczenia: pierwsze – jest pamiątką dawnego oczekiwania Żydów Starego Testamentu ma przyjście Mesjasza; drugie – jest czasem oczekiwania na przyjście Jezusa przy końcu świata; trzecie jest czasem przygotowania do świąt Bożego Narodzenia.
Rok kalendarzowy – to rok świecki, rok, który mierzy czas od 1 stycznia do 31 grudnia. W ciągu tego roku obracamy się z Ziemią wokół Słońca.
Rok liturgiczny – to rok Boży, rok, w czasie którego stale obracamy się wokół Pana Jezusa i Jego tajemnic.
ks. Jan Twardowski
SANKTUARIUM
Znów tonę
W nicości
Którą noszę w sobie
W pustce niezgłębionej
W pysze nieprzeniknionej
Próbuję wypłynąć
Bezradny jednak
Miotam się i skomlę
Bezradny, bez tchu
Umieram w samym sobie
A może to właśnie tam
Nie w górę, lecz w głąb
Nie szarpiąc się, lecz dryfując
Bezwładnie, bez życia
Udać się muszę
Może to tam
Jedno z nicością
Z Ja i nie-Ja
Odkryję
Sanktuarium sumień
Może tam
Ciemnym snem otulony
Odpocznę Jak łotr,
który został zbawiony
Przemysław Kantorski
SPOKÓJ
Wspomnienia
Pamięć, niepamięć
Historie, opowieści
Zawłaszczył ruch
Zaduma, powaga
Cisza i spokój
Ustąpiły miejsca
Reprodukcjom
Transmisjom
Wydzieranym
Z wnętrza
Szklanych kul
Dane nie giną
Dane konsumują
Naszą śmiertelność
Jak trudno zmarłego
Uczynić przodkiem
Pod naporem
U-wieczniającej
Cyfrowej tyranii
Dla której
I ostatnie tchnienie
Jest surowcem
Wykrojonym z płuc
Złożonych w łonie Ziemi
Przemysław Kantorski
PATRON DNIA
Święty Andrzej, Apostoł pochodził z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim. Mieszkał ze świętym Piotrem, swoim starszym bratem i jego teściową w Kafarnaum. Andrzej był rybakiem. Początkowo był uczniem Jana Chrzciciela. Pod jego wpływem poszedł za Chrystusem, gdy Ten przyjmował chrzest w Jordanie. Andrzej nie tylko sam przystąpił do Chrystusa; to on przyprowadził do Niego Piotra. W tradycji usiłowano wybadać ślady jego apostolskiej działalności po Zesłaniu Ducha Świętego. Orygenes (+ 254) wyraża opinię, że św. Andrzej pracował w Scytii, w kraju leżącym pomiędzy Dunajem a Donem. Byłby to zatem Apostoł Słowian, których tu właśnie miały być pierwotne siedziby. Według św. Hieronima (+ 421) św. Andrzej miał także pracować w Poncie, w Kapadocji i w Bitynii, skąd udał się do Achai. Według tradycji został ukrzyżowany głową w dół na krzyżu w kształcie litery X około roku 65.
ROZWAŻANIA DO CZYTAŃ
„Idźmy z radością na spotkanie Pana”.
Przed nami niezwykły dar Adwentu. Adwent rozpoczyna się Nieszporami pierwszej niedzieli Adwentu i zakończy się, kiedy będziemy przystępować do Nieszporów Wigilii Bożego Narodzenia.
I to już nas uczy tej postawy niezwykłej. Czuwać, wchodzić w doświadczenie Wigili. Vigilate-czuwajcie, bądźcie gotowi, bo Syn Człowieczy przyjdzie. Przed nami zadanie, jak w ten Adwent przyoblec się w Jezusa Chrystusa?
Przed nami zadanie Adwentu, by być gotowym jak Noe. Wszyscy z niego się śmiali, wręcz szydzili, a on budował Arkę.
Oto Syn Człowieczy przyjdzie, przyjdzie na pewno. Nie wiemy kiedy, ale zaprasza nas, abyśmy mieli w sobie umiejętność czuwania, umiejętność bycia gotowymi na przyjście Pana. Kiedy przyjdzie nie wiem. Wiem jedno, przyjdzie na pewno
Ks. Wenancjusz Zmuda
Wszystkim obchodzącym w najbliższym tygodniu imieniny i rocznice urodzin oraz rocznice zawarcia sakramentu małżeństwa, życzymy szczególnego błogosławieństwa Bożego, opieki Matki Bożej, potrzebnych łask i wstawiennictwa św. Patronów
Życzy Redakcja NK







